ಕರಾವಳಿಯ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲೂ ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದವರು ಒಬ್ಬರಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲು ಬಾಂಬೆ, ಆಮೇಲೆ ಗಲ್ಫ್, ಆಮೇಲೆ ಬೆಂಗಳೂರು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಈಗ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದೇವೆ: ಕರಾವಳಿಯಿಂದ ಮುನ್ನೂರೈವತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಒಳನಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಭಾಷೆಯಿಂದ ಒಂದು ತಲೆಮಾರು ದೂರದಲ್ಲಿ.
ಊಟ ಈ ದೂರವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕೋರಿ ರೊಟ್ಟಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಬಂಟರ ಮದುವೆಯ ಊಟ ವಿಮಾನದ ಆಚೆಯೂ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ತೆಳುವಾಗುವುದು ದಿನನಿತ್ಯದ ತುಳು, ಮನೆಯೊಳಗೆ ಮಾತ್ರ ಆಡಿದ ಪದಗಳು: ಮರದ ಸೌಟಿನ ಹೆಸರು, ಮಳೆ ಬರುವ ಮೊದಲಿನ ವಾಸನೆಗೆ ಇರುವ ಪದ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ತುಳುವ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅವರು ಉತ್ತರಿಸುವುದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ. ಯಾರೂ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಜಗಳ ಆಡುವ ಭಾಷೆ ಅದು ಆಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಆಮೇಲೆ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಉಳಿದದ್ದೂ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿದೆ. ಕೋಲದ ದಿನಾಂಕಗಳು ಫೋನ್ ಕರೆಯಲ್ಲಿ, ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಆದ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪಂಚಾಂಗಗಳು ಮುದ್ರಿತ ಹಾಳೆಯ ಫೋಟೋ ಆಗಿ ಮಾತ್ರ ಇವೆ. ಜಾತ್ರೆ ಯಾವಾಗ ಎಂದು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದರೆ 2017ರ ಪಟ್ಟಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ತುಳು ಪದದ ಅರ್ಥ ಕೇಳಿದರೆ ನಾಲ್ಕು ಸ್ಪೆಲ್ಲಿಂಗ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಮೂಲ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಹಾಗಾಗಿ ಇದು: ಜನ ನಿಜವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಪದಗಳ ಶಬ್ದಕೋಶ, ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ದಿನಪಟ್ಟಿ, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ದೀರ್ಘ ಬರಹಗಳು. ಒಂದೇ ಕಡೆ, ಮೂರು ಭಾಷೆ, ಯಾವ ಖಾತೆಯನ್ನೂ ತೆರೆಯುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.
